• Op de dag dat Marius 75 jaar zou zijn geworden, is zijn naam onthuld op de herinneringsbank van de voetbalvereniging Dirkshorn.

    Het is nu ruim 8 maanden geleden dat Marius op 24 augustus 2021 onverwacht overleed. Zijn overlijden zorgde voor veel verdriet bij zijn vriendin Petra, de kinderen, kleinkinderen, familie, vrienden en de Dirkshorner gemeenschap. Het sloeg een enorme krater in de besturen van veel verenigingen en commissies. De onthulling is om de waardering vanuit de voetbalvereniging zichtbaar te maken.

    Op de herinneringsbank komen mensen die zich op een uitzonderlijke manier onderscheiden hebben en heel veel voor de club betekend hebben. En Marius heeft zijn plaats dik verdiend met het besturen, initiatieven ondernemen, vernieuwende ideeën uitwerken enz. enz. En dat allemaal vele tientallen jaren lang.

    Marius kwam als 10-jarige in 1957 op de voetbal. Als 15-jarige maakte hij zijn debuut in het eerste. Hij was 2-benig en had dit aangeleerd door tegen een muurtje van het ouderlijk huis te oefenen.

    In 1965 stopte hij met voetballen toen zijn oudere broer Piet aan de gevolgen van een, tijdens het voetballen, opgelopen open beenbreuk was overleden. In 1971 was hij mede-oprichter van de zaalvoetbaltak. Ook voetbalde hij in de zaal bij diverse teams. Op het handbalveld stond hij ook zijn mannetje. maar uiteindelijk keerde hij weer terug op het voetbalveld. In 1998 werd hij kampioen met het 4de team tegen VIOS 7. Zijn sportieve carrière was mooi, maar bescheiden. Hij heeft het meeste naam gemaakt als bestuurder.

    In 1977 is hij gevraagd als voorzitter door de scheidende voorzitter Willem Hoogland. D zondag 1 en 2 waren kampioen geworden, de accommodatie was klaar en het bestuur moest verjongen. Marius was toen 29 jaar en dus erg jong. Hij had een drukke baan bij IBM, maar na enige bedenktijd heeft hij ja gezegd. Uit sociale bewogenheid wilde hij de club helpen.

    Het bestuur functioneerde al goed dus hij stapte in een rijdende trein. Als basis voor goed bestuur hanteerde Marius de volgorde, organisatie, accommodatie en prestatie. De organisatie stond goed. Marius begon met alles rubriceren, statuten maken, alles structureren en alle afdelingen een bijdrage laten leveren voor het jaarverslag. Daarna taken delegeren en altijd zorgen voor 7 man in het bestuur. En belangrijk: ze moesten goed in het bestuur passen.

    Voor het werk uit moesten vaak ‘s morgensvroeg nog brieven en werkzaamheden gedaan worden. De brieven naar de gemeente regelde hij voor toenmalig secretaris Cor Schuit. In zijn contacten met de gemeente moest hij wennen aan het werken met ambtenaren, want wensen voor de nodige veranderingen moesten heel voorzichtig aangekaart worden. In 1977 mocht hij de nieuwe kleedkamers openen, in 1981 de kantine, in 1997 het gerenoveerde A-veld en in 1998 de gerenoveerde accommodatie.

    In 2001 wordt Dirkshorn 1 periodekampioen en in 2002 stopte Marius na 25 jaar als voorzitter bij de VV Dirkshorn. Zo was de cirkel rond van 25 jaar besturen met start en einde met een (periode)kampioenschap.

    Tijdens gesprekken gaf hij aan trots te zijn op alle kampioenschappen, op het oprichten van de zaalvoetbalafdeling in 1971 en op de vele reclameborden welke nu het veld omringen.

    Na het besturen werd hij vrijwilliger met vele taken zoals inkoper van kantinevoorraad, organisatie rommelmarkt en grensrechter van Dirkshorn 1. Stiekem was hij ook ‘de mol ’van de club die nieuwtjes aan het Schager Weekblad doorgaf. In seizoen 2004 – 2005 is hij nog 1 jaar interimvoorzitter geweest. Een heel belangrijke actie was het oprichten van de maandagochtendploeg, nu bekend als de grijze mannenclub, in 2012. Hij wilde met enkele oudere mannen wat gaan betekenen voor de club. Geen moeten, maar ook een sociaal gebeuren. Wat klussen en nieuwtjes uit het dorp doornemen. Hij is met Willem Dekker gestart en deze club is al jaren een heel belangrijke schakel van de voetbal.

    Al met al heeft Marius bij de club een veelzijdige carrière gehad waarbij hij heel veel taken heeft gerealiseerd en zeer punctueel uitgevoerd. Voor alle activiteiten is hij geëerd als Ere-voorzitter van de voetbal, Lid in de Orde van Oranje-Nassau en hij heeft de KNVB Bondsspeld ontvangen.

    Alle redenen voor de voetbalclub om hem blijvend in herinnering te houden. Het was mooi dat veel mensen aanwezig waren om dit moment bij te wonen.