Een bijzondere middag zondag op sportpark De Veersloot. Niet alleen omdat de belangen groot waren voor beide ploegen, maar ook vanwege het opvallende affiche langs de lijn: trainer Remy Zoer, tegenwoordig coach van Dirkshorn, stond tegenover zijn oude club Kleine Sluis, waar bovendien zijn twee zoons in het eerste elftal spelen. Een familieduel dus, dat uiteindelijk zonder ruzie aan de keukentafel kon worden nabesproken: na negentig minuten stond er een terechte 1-1 op het scorebord.
De openingsfase leverde weinig spektakel op. Een rollertje van Max vormde het eerste wapenfeit, waarna Rick aan de andere kant alert moest ingrijpen op een afstandsschot van Kleine Sluis. Niet veel later ging het mis in de Dirkshorn-defensie: de rode loper werd uitgelegd en de gasten profiteerden dankbaar: 0-1.
Dirkshorn dacht snel daarna de gelijkmaker te noteren, maar die werd terecht afgekeurd wegens buitenspel. Kleine Sluis bleef in die fase gevaarlijker en kreeg vooral via de linkerkant een aantal mogelijkheden, al wist de thuisploeg met kunst- en vliegwerk verdere schade te voorkomen.
Kort voor rust kwam Dirkshorn beter in de wedstrijd. Nick Smit liet met een geblokt schot zien dat er nog leven in de ploeg zat, en even later wees de scheidsrechter naar de stip na een overtreding in de zestien. Kamiel bleef koel en schoot de penalty droog in de linkerhoek: 1-1, dit werd ook de ruststand.
Vlak na rust leek Dirkshorn even in de problemen te komen toen keeper Rick ver uit zijn doel kwam, maar het afstandsschot van Kleine Sluis ging tot opluchting van het thuispubliek naast. De wedstrijd kabbelde daarna een hele tijd voort, met vooral veel duels op het middenveld en weinig uitgespeelde kansen.
Kamiel was dicht bij een tweede goal toen hij in een rommelige situatie de lat raakte. Even later kon Tyrone een voorzet van dezelfde Kamiel net niet goed op doel koppen. Aan de andere kant moest Rick nog een keer vol aan de bak om een tegentreffer te voorkomen.
In de slotfase kreeg Stef nog een grote kopkans, maar zijn inzet miste kracht. Na een flinke portie blessuretijd floot de scheidsrechter die het duel steeds van ruime afstand leidde voor het einde. 1-1, een uitslag waar niemand echt blij mee was, maar waar ook weinig op af te dingen viel.
Na afloop overheerste de teleurstelling in het Dirkshorn-kamp. Het spel van het thuisteam was 90 minuten lang erg pover geweest. Toch waren er ook verzachtende omstandigheden: de krappe thuisselectie en het hierdoor te snel in moeten brengen van spelers die hier nog niet optimaal klaar voor waren. Hoe dan ook slonken de periodekansen na dit gelijke spel wel aanzienlijk.
De blik gaat nu weer vooruit. Volgende week wacht KSV, de hekkensluiter van de competitie, gevolgd door koploper VVW. Twee uitersten en meteen de kans voor Dirkshorn om te laten zien dat het beter kan. Met hopelijk een wat bredere selectie lijkt KSV in ieder geval de ideale tegenstander om de draad weer op te pakken.